Armenia
marzec 2026
Słowo wstępu
Armenia, będąca jednym z najwyżej położonych krajów na świecie, pozytywnie mnie zaskoczyła. Erywań przypomina inne europejskie stolice, tyle że z nutą orientalizmu. Zaskoczył mnie czystością i rozwojem. Jedną z głównych atrakcji w państwie są kościoły i klasztory, i to nie byle jakie, ale jedne z najstarszych na świecie. Wiele z nich zostało wpisanych na listę UNESCO. Według tradycji Armenia przyjęła chrzest w 301 r., choć współcześnie wskazuje się też datę 314 r. Fascynujące, że istniały tu kościoły już 600 lat przed powstaniem Polski.
Wczesną wiosną natura do końca jeszcze się nie obudziła. A sama pogoda bywała zmienna - gdy w jednym miejscu było słonecznie, to kilka kilkometrów dalej mogło być pochmurnie. Im dalej na północ tym więcej można było dostrzec śniegu.
W 3 dni przejechałem kilkaset kilometrów od mniej więcej środka państwa do północnej granicy z Gruzją. Było bardzo intensywnie.
Kilka porad
Transport
Informacje praktyczne
Koszty podróży
Poniżej znajduje się moje bardzo subiektywne porównanie cen zastanych w miejscu podróży do cen jakie mamy w Polsce. Wartość 100% to ceny tak jak w Polsce. Kolor zielony oznacza, że pozycja jest tańsza. Kolor czerwony oznacza, że pozycja jest droższa. Im bliżej 0% tym jest taniej.Plan podróży
| # | Plan |
|---|---|
| Dzień 1 |  Wczesnoporanny przylot z Warszawy-Okęcie (WAW) do Erywania (EVN). Zameldowanie w hotelu.Po krótkim noclegu całodniowe zawiedzanie stolicy. Nocleg w Erywaniu |
| Dzień 2 | Wyjazd z Erywania na północ kraju w stronę Gruzji: - Alfabet ormiański, - Klasztor Sanahin, - Kasztor Hachpat, - Klasztor Sewanawank i jezioro Sewan. Nocleg w Erywaniu
|
| Dzień 3 | Wyjazd z Erywania i zwiedzanie: - Katedra w Eczmiadzynie, - Klasztor Chor Wirap i góra Ararat, - Zbiornik Azat, - Garni: świątynia, kamienne organy, - Klasztor Geghard. Nocleg w Erywaniu |
| Dzień 4 |
Wczesnoporanny przylot z Erywania (EVN) do Warszawy-Okęcie (WAW). |
Mapa
Oznaczenie kolorów: niebieski - miejsca odwiedzone / brązowy - miejsca nieodwiedzone / fioletowy - noclegi i transport / zielony - gastronomia
Erywań Pomnik alfabetu armeński w Artashavan i droga na północ kraju Klasztor Sanahin Kasztor Hachpat Klasztor Sewanawank i jezioro Sewan Katedra w Eczmiadzynie Klasztor Chor Wirap i góra Ararat Zbiornik Azat Garni Klasztor Geghard Kuchnia armeńska
Panorama miasta widziana z Kaskad.
Kaskady w Erywaniu to monumentalne schody łączące centrum miasta z wyżej położonymi dzielnicami, które pełnią funkcję nowoczesnego centrum sztuki. Architektoniczna konstrukcja skrywa w swoim wnętrzu liczne galerie i ruchome schody, natomiast na zewnętrznych tarasach znajdują się ogrody oraz fontanny.
Kaskady w Erywaniu to monumentalne schody łączące centrum miasta z wyżej położonymi dzielnicami, które pełnią funkcję nowoczesnego centrum sztuki. Architektoniczna konstrukcja skrywa w swoim wnętrzu liczne galerie i ruchome schody, natomiast na zewnętrznych tarasach znajdują się ogrody oraz fontanny.
"Rzymski wojownik" autorstwa Fernando Botero w pobliżu Kaskad.
Kond to najstarsza dzielnica Erywania, charakteryzująca się labiryntem wąskich, krętych uliczek oraz gęstą zabudową z historycznych kamieni i cegieł. Mimo postępującej modernizacji miasta, miejsce to zachowało swój unikalny, nieco podupadły charakter, stanowiąc żywy skansen dawnej architektury kaukaskiej.
Cicernakaberd to kompleks poświęcony pamięci ofiar ludobójstwa Ormian z 1915 roku. Jego centralnymi punktami są 44-metrowy betonowy stela symbolizujący odrodzenie narodu oraz wieczny płomień otoczony dwunastoma pochylonymi pylonami.
Muzeum Ludobójstwa Ormian to podziemna placówka na wzgórzu Cicernakaberd, która dokumentuje tragiczną historię zbrodni z 1915 roku poprzez bogate zbiory fotografii i dokumentów.
Kościół Katoghike to jedna z najstarszych świątyń w Erywaniu, której XIII-wieczna, miniaturowa konstrukcja została odkryta dopiero po wyburzeniu otaczającej ją większej bazyliki w latach 30. XX wieku. Obecnie ten zabytkowy obiekt jest wkomponowany w nowoczesny kompleks sakralny św. Anny.
Bazar Vernissage to pchli targ na świeżym powietrzu, słynący z dużego wyboru ormiańskiego rękodzieła, antyków i tradycyjnej sztuki. Można tam znaleźć unikatowe pamiątki, takie jak ręcznie tkane dywany, rzeźbione w drewnie szachy, biżuterię oraz pamiątki z czasów radzieckich.
Katedra św. Grzegorza Oświeciciela to największa ormiańska świątynia na świecie, wzniesiona dla upamiętnienia 1700-lecia przyjęcia chrześcijaństwa przez Armenię. Monumentalna budowla składa się z trzech kościołów symbolizujących Świętą Trójcę i przechowuje cenne relikwie patrona narodu, św. Grzegorza.
Erywań jest tętniącym miastem, gdzie zrewitalizane lub nowe budynki przeplatają się z architekturą radziecką.
Plac Republiki w Erywaniu, gdzie budynki są znane ze swojego różowego odcienia, wynikającego z użycia lokalnego kamienia zwanego tufem.
Błękitny Meczet to jedyna czynna muzułmańska świątynia w Erywaniu, wzniesiona w XVIII wieku i wyróżniająca się błękitnymi mozaikami na tle różowej zabudowy miasta. Uratowany przed zniszczeniem w czasach radzieckich, został odrestaurowany przy wsparciu Iranu i pełni dziś rolę centrum religijno-kulturalnego. Zielony dziedziniec stanowi oazę spokoju przy jednej z najbardziej ruchliwych ulic stolicy.
Błękitny Meczet to jedyna czynna muzułmańska świątynia w Erywaniu, wzniesiona w XVIII wieku i wyróżniająca się błękitnymi mozaikami na tle różowej zabudowy miasta. Uratowany przed zniszczeniem w czasach radzieckich, został odrestaurowany przy wsparciu Iranu i pełni dziś rolę centrum religijno-kulturalnego. Zielony dziedziniec stanowi oazę spokoju przy jednej z najbardziej ruchliwych ulic stolicy.
Sklep Yerevan City przy alei Masztoca 5 mieści się w historycznym budynku dawnego Krytego Targowiska (Gumi Shuka), łącząc nowoczesny market z zabytkową architekturą.
Pomnik Alfabetu Ormiańskiego w Artashavan został wzniesiony w 2005 roku z okazji wyjątkowego jubileuszu – 1600-lecia powstania alfabetu ormiańskiego.
Świątynia jazydów. Jazydzi to starożytna, kurdyjska mniejszość etniczno-religijna zamieszkująca głównie północny Irak, wyznająca synkretyczną religię (jazydyzm) łączącą elementy islamu, chrześcijaństwa, pierwotnych wierzeń indoirańskich, kurdyjskich oraz judaistycznych.
Zaśnieżone góry na początku wiosny.
Armenia jest krajem wybitnie górzystym. Można śmiało powiedzieć, że góry stanowią jej fundament i tożsamość. Leży na Wyżynie Armeńskiej i jest jednym z najwyżej położonych krajów na świecie. Ponad 90% terytorium kraju znajduje się powyżej 1000 m n.p.m., a około 50% powierzchni leży na wysokości powyżej 2000 m n.p.m.
Bloki i góry w tle - typowy obraz w miastach na północy kraju.
Klasztor Sanahin to kompleks architektoniczny z X wieku, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W średniowieczu był on kluczowym centrum edukacyjnym i artystycznym, słynącym z prestiżowej akademii oraz szkoły kaligrafii. Architektura klasztoru jest surową formą z ciemnego bazaltu, licznymi bogato zdobionymi chaczkarami oraz unikalnymi, sklepionymi przedsionkami. Zespół składa się z kilku kościołów, biblioteki i dzwonnicy, które wtapiają się w górzysty, krajobraz północnej Armenii. Ze względu na swoje znaczenie historyczne i bliskość sąsiedniego klasztoru Hachpat, Sanahin stanowi jeden z najważniejszych punktów na mapie ormiańskich zabytków sakralnych.
Klasztor Sanahin to kompleks architektoniczny z X wieku, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W średniowieczu był on kluczowym centrum edukacyjnym i artystycznym, słynącym z prestiżowej akademii oraz szkoły kaligrafii. Architektura klasztoru jest surową formą z ciemnego bazaltu, licznymi bogato zdobionymi chaczkarami oraz unikalnymi, sklepionymi przedsionkami. Zespół składa się z kilku kościołów, biblioteki i dzwonnicy, które wtapiają się w górzysty, krajobraz północnej Armenii. Ze względu na swoje znaczenie historyczne i bliskość sąsiedniego klasztoru Hachpat, Sanahin stanowi jeden z najważniejszych punktów na mapie ormiańskich zabytków sakralnych.
Klasztor Sanahin to kompleks architektoniczny z X wieku, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W średniowieczu był on kluczowym centrum edukacyjnym i artystycznym, słynącym z prestiżowej akademii oraz szkoły kaligrafii. Architektura klasztoru jest surową formą z ciemnego bazaltu, licznymi bogato zdobionymi chaczkarami oraz unikalnymi, sklepionymi przedsionkami. Zespół składa się z kilku kościołów, biblioteki i dzwonnicy, które wtapiają się w górzysty, krajobraz północnej Armenii. Ze względu na swoje znaczenie historyczne i bliskość sąsiedniego klasztoru Hachpat, Sanahin stanowi jeden z najważniejszych punktów na mapie ormiańskich zabytków sakralnych.
Klasztor Sanahin to kompleks architektoniczny z X wieku, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W średniowieczu był on kluczowym centrum edukacyjnym i artystycznym, słynącym z prestiżowej akademii oraz szkoły kaligrafii. Architektura klasztoru jest surową formą z ciemnego bazaltu, licznymi bogato zdobionymi chaczkarami oraz unikalnymi, sklepionymi przedsionkami. Zespół składa się z kilku kościołów, biblioteki i dzwonnicy, które wtapiają się w górzysty, krajobraz północnej Armenii. Ze względu na swoje znaczenie historyczne i bliskość sąsiedniego klasztoru Hachpat, Sanahin stanowi jeden z najważniejszych punktów na mapie ormiańskich zabytków sakralnych.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Deesis przedstawiający Chrystusa Pantokratora z początku XIII wieku.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Sztuka ormiańskich chaczkarów (kamiennych krzyży) została wpisana na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO w 2010 roku.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Surowy, górzysty krajobraz roztacza się spod klasztoru.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Klasztor Hachpat to jeden z najcenniejszych zabytków Armenii, wpisany wraz z pobliskim Sanahinem na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany w X wieku kompleks słynął jako potężny ośrodek nauki i kultury.
Klasztor Sewanawank to kompleks ormiański z 874 r., położony na półwyspie nad wysokogórskim jeziorem Sewan, skąd roztacza się jeden z najpiękniejszych widoków w Armenii. Składa się z dwóch surowych, ciemnych kościołów zbudowanych z tufu, które pierwotnie służyły jako miejsce odosobnienia dla mnichów z Eczmiadzynu.
Jezioro Sewan, nazywane jest ormiańskim morzem, to największe jezioro Armenii i jedno z najwyżej położonych jezior wysokogórskich na świecie (ok. 1900 m n.p.m.). Słynie z krystalicznie czystej wody, która zmienia barwę od błękitu po ciemny turkus, oraz z pysznych ryb, zwłaszcza endemicznego pstrąga sewańskiego (ishkhan). Otoczone pasmami górskimi.
Górskie widoki w pobliżu miejscowości Fioletovo
Miejsciwość Tsovagyugh. Armenia jest jednym z najwyżej położonych państw świata, dlatego prawie widoki są na góry.
Katedra w Eczmiadzynie, wzniesiona w 303 roku, uznawana jest za najstarszą katedrę na świecie i jedną z najstarszych chrześcijańskich świątyń. Jako siedziba Katolikosa Wszystkich Ormian, kompleks ten stanowi najważniejsze centrum religijne kraju. Wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W jej skarbu przechowywane są bezcenne relikwie, w tym niewielki fragment drewna, który ma pochodzić z Arki Noego, a także grot włóczni, która przebiła bok Jezusa.
Katedra w Eczmiadzynie, wzniesiona w 303 roku, uznawana jest za najstarszą katedrę na świecie i jedną z najstarszych chrześcijańskich świątyń. Jako siedziba Katolikosa Wszystkich Ormian, kompleks ten stanowi najważniejsze centrum religijne kraju. Wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W jej skarbu przechowywane są bezcenne relikwie, w tym niewielki fragment drewna, który ma pochodzić z Arki Noego, a także grot włóczni, która przebiła bok Jezusa.
Sztuka ormiańskich chaczkarów (kamiennych krzyży) została wpisana na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO.
Katedra w Eczmiadzynie, wzniesiona w 303 roku, uznawana jest za najstarszą katedrę na świecie i jedną z najstarszych chrześcijańskich świątyń. Jako siedziba Katolikosa Wszystkich Ormian, kompleks ten stanowi najważniejsze centrum religijne kraju. Wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W jej skarbu przechowywane są bezcenne relikwie, w tym niewielki fragment drewna, który ma pochodzić z Arki Noego, a także grot włóczni, która przebiła bok Jezusa.
Katedra w Eczmiadzynie, wzniesiona w 303 roku, uznawana jest za najstarszą katedrę na świecie i jedną z najstarszych chrześcijańskich świątyń. Jako siedziba Katolikosa Wszystkich Ormian, kompleks ten stanowi najważniejsze centrum religijne kraju. Wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W jej skarbu przechowywane są bezcenne relikwie, w tym niewielki fragment drewna, który ma pochodzić z Arki Noego, a także grot włóczni, która przebiła bok Jezusa.
Widok z pokładu samolotu. Góra Ararat to święty symbol Armenii i wygasły wulkan, który według tradycji biblijnej był miejscem spoczynku Arki Noego po potopie. Mimo że masyw znajduje się obecnie w granicach Turcji, jego dwa charakterystyczne wierzchołki (5137 m n.p.m. i 3896 m n.p.m.) dominują w krajobrazie Erywania i stanowią centralny element ormiańskiego godła. Góra jest dla Ormian najważniejszym symbolem tożsamości narodowej i utraconej ojczyzny.
Niestety pochmurna pogoda w dużej części zakryła górę Ararat.
Klasztor Chor Wirap z XVII wieku to jedno z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w Armenii, położone u stóp góry Ararat tuż przy zamkniętej granicy z Turcją. Słynie z głębokiego lochu, w którym przez 13 lat więziony był św. Grzegorz Oświeciciel, zanim Armenia jako pierwszy kraj na świecie przyjęła chrześcijaństwo. Dzięki swojemu położeniu klasztor oferuje najbardziej spektakularny i ikoniczny widok na ośnieżone szczyty Araratu.
Klasztor Chor Wirap z XVII wieku to jedno z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w Armenii, położone u stóp góry Ararat tuż przy zamkniętej granicy z Turcją. Słynie z głębokiego lochu, w którym przez 13 lat więziony był św. Grzegorz Oświeciciel, zanim Armenia jako pierwszy kraj na świecie przyjęła chrześcijaństwo. Dzięki swojemu położeniu klasztor oferuje najbardziej spektakularny i ikoniczny widok na ośnieżone szczyty Araratu.
Klasztor Chor Wirap z XVII wieku to jedno z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w Armenii, położone u stóp góry Ararat tuż przy zamkniętej granicy z Turcją. Słynie z głębokiego lochu, w którym przez 13 lat więziony był św. Grzegorz Oświeciciel, zanim Armenia jako pierwszy kraj na świecie przyjęła chrześcijaństwo. Dzięki swojemu położeniu klasztor oferuje najbardziej spektakularny i ikoniczny widok na ośnieżone szczyty Araratu.
Góra Ararat to święty symbol Armenii i wygasły wulkan, który według tradycji biblijnej był miejscem spoczynku Arki Noego po potopie. Mimo że masyw znajduje się obecnie w granicach Turcji, jego dwa charakterystyczne wierzchołki (5137 m n.p.m. i 3896 m n.p.m.) dominują w krajobrazie Erywania i stanowią centralny element ormiańskiego godła. Góra jest dla Ormian najważniejszym symbolem tożsamości narodowej i utraconej ojczyzny.
Góra Ararat to święty symbol Armenii i wygasły wulkan, który według tradycji biblijnej był miejscem spoczynku Arki Noego po potopie. Mimo że masyw znajduje się obecnie w granicach Turcji, jego dwa charakterystyczne wierzchołki (5137 m n.p.m. i 3896 m n.p.m.) dominują w krajobrazie Erywania i stanowią centralny element ormiańskiego godła. Góra jest dla Ormian najważniejszym symbolem tożsamości narodowej i utraconej ojczyzny.
Zbiornik Azat to sztuczny akwen otoczony surowymi, czerwonymi górami, który słynie z niezwykłego lustrzanego odbicia okolicznych szczytów w turkusowej wodzie.
Wąwóz Garni słynie z unikalnej formacji bazaltowych skał. Dnem wąwozu płynie rzeka Azat, a nad jego krawędzią góruje jedyna w Armenii zachowana pogańska świątynia o tej samej nazwie.
Świątynia Garni to jedyna zachowana w Armenii pogańska budowla w stylu grecko-rzymskim, wzniesiona w I wieku n.e. i poświęcona bogu słońca, Mihrowi. Zbudowana z bazaltu konstrukcja z 24 kolumnami przetrwała wieki jako letnia rezydencja ormiańskich królów, mimo zniszczeń spowodowanych przez trzęsienie ziemi w XVII wieku. Położona na krawędzi głębokiego wąwozu, stanowi unikalny symbol antycznej historii kraju przed przyjęciem chrześcijaństwa.
Kamienne organy to spektakularna formacja skalna w wąwozie Garni, złożona z tysięcy pionowych kolumn bazaltowych powstałych w wyniku stygnięcia lawy. Ściany wąwozu wznoszą się na kilkadziesiąt metrów, a ich regularne, sześciokątne kształty do złudzenia przypominają gigantyczne organy kościelne lub zastygłe wodospady. To unikatowe zjawisko geologiczne jest uważane za jeden z cudów natury Armenii i najpiękniejszy punkt spacerowy u stóp pogańskiej świątyni.
Kamienne organy to spektakularna formacja skalna w wąwozie Garni, złożona z tysięcy pionowych kolumn bazaltowych powstałych w wyniku stygnięcia lawy. Ściany wąwozu wznoszą się na kilkadziesiąt metrów, a ich regularne, sześciokątne kształty do złudzenia przypominają gigantyczne organy kościelne lub zastygłe wodospady. To unikatowe zjawisko geologiczne jest uważane za jeden z cudów natury Armenii i najpiękniejszy punkt spacerowy u stóp pogańskiej świątyni.
Chaczkary osadzone w skalnym występie.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Komnata wykuta w skale: grobowiec Prosza Khaghbakiana (1283).
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Gavit (przedsionek) w klasztorze.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Kaplica dynastii Proszian wykuta w skale z 1283 roku.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Kolumny z wykutymi tekstami w języku ormiańskim.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Klasztor Geghard wpisany jest na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zespół klasztorny został założony w IV wieku według tradycji przez Grzegorza Oświeciciela. Główny kościół został wzniesiony w 1215 roku. Największe wrażenie robią świątynie wykute bezpośrednio w litej skale, z misternymi płaskorzeźbami. Nazwa klasztoru nawiązuje do przechowywanej dawniej Włóczni Przeznaczenia, która zraniła Jezusa podczas Ukrzyżowania.
Tradycyjna zupa aweluk. Jej głównym składnikiem jest dziki szczaw górzysty.
Zupa nraneh z wolno gotowanej jagnięciny w bulionie z sokiem z granatu i ziół. Czasami zawiera ryż i jest dekorowana kolendrą oraz estragonem.
Lobov dżasz, to gęsta, sycąca zupa przygotowywana na bazie czerwonej fasoli, orzechów włoskich i kolendry.
Dolma (tolma) - faszerowane mięso w liściach winogron
Przepyszny khurjin to tradycyjne danie kuchni ormiańskiej, którego nazwa oznacza "torbę". Jest to aromatyczny farsz, zazwyczaj z jagnięciny, pomidorów, cebuli i papryki, zawinięty w cienki chleb lawasz i pieczony, tworząc chrupiącą "sakiewkę" pełną smaku.
Zhingyalov to rodzaj podpłomyka nadziewanego drobno pokrojonymi w kostkę zioła i zielone warzywa.
Ryba sig (lub siga) to ceniona słodkowodna sieja z rodziny łososiowatych, sprowadzona do ormiańskiego jeziora Sewan w latach 30. XX wieku z rosyjskiego jeziora Ładoga. Znana z delikatnego, perłowobiałego mięsa, jest podstawą kuchni ormiańskiej, często podawana w formie grillowanej lub wędzonej.
Szaszłyk z raków, było to jedyne armeńskie danie, które mi nie smakowało.
Komentarze (0):
Nie dodano jeszcze żadnych komentarzy.