Walencja, Murcja (Hiszpania)

luty 2026

Słowo wstępu

Dzięki gościnności przyjaciół mogłem niskim kosztem spędzić tydzień, łącząc pracę ze zwiedzaniem wspólnot Walencji i Murcji. W tym czasie przejechałem około 800 km.

Wybrzeże Costa Blanca zimą to idealne miejsce dla kogoś, kto nie lubi tłumów, a ceni sobie spokój. Wzdłuż morza ciągnie się wiele świetnie przygotowanych ścieżek. Mam jednak wrażenie, że większość tego regionu została wykupiona przez bogatych Hiszpanów oraz obcokrajowców – wiele domów i mieszkań stoi teraz pustych, czekając na cieplejsze dni.

Podczas wyjazdu skoncentrowałem się na rejonie rozciągającym się głównie od Alicante po Murcję i Kartagenę. Okolica ta oferuje mnóstwo atrakcji idealnych na krótkie, parogodzinne spacery, które pozwalają poczuć różnorodność południowo-wschodniej Hiszpanii. To idealne miejsce dla tych, którzy lubią zwiedzać bez pośpiechu, odkrywając urokliwe zakamarki kawałek po kawałku.

Kilka porad

Transport

Auto wypożczyłem w wypożyczalni pod lotniskiem w Alicante KeyGoRent. Zdecydowanie nie polecam tej wypożyczalni ze względu na sposób traktowania klientów, którego moi znajomi doświadczyli dwukrotnie. Za pierwszym razem, tuż przed ich przylotem do Alicante, KeyGoRent anulowało rezerwację bez żadnych wyjaśnień i zwróciło pieniądze. Za drugim razem, gdy znajomi byli już na miejscu, odmówiono im wydania auta tylko dlatego, że zapytali, jak długo będą musieli czekać na obsługę. Mimo że czekali już godzinę, a byli z małymi dziecmi, pracownicy KeyGoRent po prostu bezdusznie odwieźli ich z powrotem na lotnisko.

Dlatego polecam inne wypożyczalnie np. Odkryj-Auto lub White Car Rental.
Większość autostrad jest darmowa. Hiszpania ma rozbudowaną sieć dróg szybkiego ruchu i dróg lokalnych, choć nie wszystkie są dobrej jakości. Mimo wszystko jeździ się po nich przyjemnie i spokojnie.
Parkowanie w hiszpańskich miastach to gra w kolory. Hiszpanie mają bardzo specyficzny system oznaczeń poziomych (linii na jezdni), który jest kluczowy dla uniknięcia mandatu lub odholowania auta.

Oto najważniejsze zasady:

1. Kolory linii:
- Białe linie (Zona Blanca): Najbardziej pożądane. Oznaczają bezpłatne parkowanie bez ograniczeń czasowych. W centrach miast są rzadkością, częściej znajdziesz je w dzielnicach mieszkalnych.
- Niebieskie linie (Zona Azul): Strefa płatna i ograniczona czasowo (zazwyczaj do 1,5–4 godzin). Bilety kupuje się w parkometrach lub przez aplikacje (np. Telpark czy EasyPark).
- Zielone linie (Zona Verde): Miejsca głównie dla rezydentów. Jako turysta możesz tam czasem zaparkować, ale jest to znacznie droższe niż w strefie niebieskiej i ograniczone czasowo (zwykle do 1–2 godzin).
- Żółte linie: Kategoryczny zakaz parkowania. Żółta linia ciągła to zakaz zatrzymywania się, a zygzak to zazwyczaj strefa dostaw (załadunku i rozładunku) lub przystanek.
- Pomarańczowe/Czerwone linie: W niektórych miastach (np. Madryt, Barcelona) oznaczają strefy o specjalnym przeznaczeniu, np. tylko dla mieszkańców lub pojazdów niskoemisyjnych.
2. Godziny sjesty i weekendy
Większość stref płatnych (niebieskich) działa w określonych godzinach:
- Poniedziałek – Piątek: 9:00–14:00 oraz 16:00–20:00.
- Soboty: 9:00–14:00.
- Sjesta i noc: Pomiędzy 14:00 a 16:00 oraz w nocy (po 20:00) parkowanie w strefach niebieskich jest zazwyczaj darmowe.
- Niedziele i święta: W większości miast parkowanie jest bezpłatne przez cały dzień.
Ważne: Zawsze sprawdzaj informacje na najbliższym parkometrze, bo lokalne zasady mogą się różnić!

3. Praktyczne wskazówki
- Parkowanie na styk: Hiszpanie parkują bardzo ciasno, często delikatnie trącając zderzaki aut obok (tzw. "parkowanie na słuch"). Jeśli masz wypożyczone auto, wybieraj parkingi podziemne (Aparcamiento Público), by uniknąć rys.
- Zakaz wjazdu do centrów: Wiele dużych miast (Alicante, Murcja) posiada strefy niskiej emisji (ZBE – Zona de Bajas Emisiones). Wjazd tam bez odpowiedniej naklejki ekologicznej może skończyć się wysokim mandatem.
- Koła na asfalcie: W Hiszpanii nie parkuje się "dwoma kołami na chodniku", chyba że znaki wyraźnie na to pozwalają. Auto musi stać wszystkimi kołami na jezdni.

Informacje praktyczne

Najważniejsza rzecz, którą musisz wiedzieć o jedzeniu w lokalach, to większość restauracji zamyka kuchnię między 16:00 a 20:00. Jeśli poczujesz głód o 17:30, Twoim jedynym ratunkiem będą bary tapas (które często serwują zimne przekąski przez cały dzień) lub sieciówki dla turystów. Hiszpanie jedzą później niż reszta Europy, a restauracje rygorystycznie przestrzegają swoich ram czasowych.
Aktualne informacje na temat podróżowania do Hiszpanii można znaleźć na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Koszty podróży

Poniżej znajduje się moje bardzo subiektywne porównanie cen zastanych w miejscu podróży do cen jakie mamy w Polsce. Wartość 100% to ceny tak jak w Polsce. Kolor zielony oznacza, że pozycja jest tańsza. Kolor czerwony oznacza, że pozycja jest droższa. Im bliżej 0% tym jest taniej.

Noclegi - 130%

Transport - 80%

Jedzenie - 120%

Bilety wstępów - 100%

Plan podróży

#	Plan
Dzień 1	Bardzo wczesny wylot z Warszawy-Okęcie (WAW) do Alicante (ALC). Przejazd busikiem do wypożyczalni i wypożczenie auta. Przejazd do pobliskiego gaju palmowego w Elche krótki spacer. Przejazd do Walencji, zakwaterowanie w hotelu i zwiedzanie miasta. Nocleg w mieście Walencja.
Dzień 2	Wczesny wyjazd do Alicante, zwiedzanie miasta. Przejazd do Santa Pola, w tym do Salines de Santa Pola na zachód Słońca. Nocleg pod La Zenia.
Dzień 3	Praca. Popołudniowe zwiedzanie wybrzeża w Cabo Roig. Nocleg pod La Zenia.
Dzień 4	Praca. Popołudniowe zwiedzanie Murcji. Nocleg pod La Zenia.
Dzień 5	Praca. Popołudniowe zwiedzanie Mis Palmeras. Nocleg pod La Zenia.
Dzień 6	Praca. Popołudniowe zwiedzanie Kartageny. Nocleg pod La Zenia.
Dzień 7	Praca. Popołudniowe zwiedzanie Parku regionalnego Salinas y Arenales w San Pedro del Pinatar. Nocleg pod La Zenia.
Dzień 8	Odpoczynek w La Zenia, w tym spacer wzdłuż plaż. Sobotni targ w pobliżu sklepu Alcampo. Nocleg pod La Zenia.
Dzień 9	Poranny wylot z Alicante (ALC) do Warszawy-Okęcie (WAW).

Mapa

Przełącz na galerię miniatur

Walencja (wspólnota autonomiczna) Elche Walencja (miasto) Alicante Santa Pola Cabo Roig La Zenia Murcja (wspólnota autonomiczna) Murcja (miasto) Kartagena San Pedro del Pinatar Kuchnia

Walencja (wspólnota autonomiczna)

Elche

Gaj palmowy w Elche to największe w Europie skupisko ponad 200 tysięcy drzew, wpisane na listę UNESCO. Jego obecny układ i system nawadniania zawdzięczamy Maurom, którzy w X wieku stworzyli tu funkcjonalną oazę rolniczą. Większość roślin to daktylowce, z których liści do dziś wyrabia się tradycyjne ozdoby na Niedzielę Palmową. Najbardziej znanym okazem jest Palma Cesarska, wyróżniająca się siedmioma odnogami wyrastającymi z jednego pnia. Obecnie gaj pełni głównie funkcję miejskiego parku.

Gołębnik w gaju palmowym w Elche.

Pałac Altamira to średniowieczna forteca w Elche, która na przestrzeni wieków służyła jako rezydencja pańska, siedziba władz miejskich, a nawet więzienie. Obecnie w jego odrestaurowanych wnętrzach mieści się Muzeum Archeologiczne i Historii Elche.

Bazylika Najświętszej Marii Panny w Elche to barokowa świątynia wzniesiona na miejscu dawnego meczetu, znana przede wszystkim jako miejsce corocznych wystawień średniowiecznego dramatu religijnego Misteri d'Elx.

Walencja (miasto)

Na zdjęciu Ogród El Umbracle.
Ciudad de las Artes y las Ciencias (Miasto Sztuki i Nauki) to futurystyczny kompleks kulturalno-rozrywkowy, zaprojektowany głównie przez słynnego architekta Santiago Calatravę. Położony w osuszonym korycie rzeki Turia, składa się z kilku widowiskowych budynków o organicznych, białych kształtach przypominających szkielety zwierząt lub gigantyczne oczy.

Museu de les Ciències Príncipe Felipe - interaktywne muzeum nauki.

L'Hemisfèric to kino IMAX i planetarium w kształcie ludzkiego oka. Dalej widczony jest Palau de les Arts Reina Sofía - nowoczesna opera i centrum sztuk performatywnych.

Pont del Regne (Most Królestwa) wyróżnia się mrocznym, gotyckim klimatem. Jego najbardziej charakterystycznym elementem są cztery gargulce (strażnicy), które przysiadły na wysokich pylonach przy wjazdach na most. Rzeźby przedstawiają mityczne bestie z rozpostartymi skrzydłami, które mają symbolizować opiekę nad miastem i jego mieszkańcami.

Casa Judía, to dom żydowski w stylu art deco, wybudowany w 1930 roku.

Z prawej strony Plaza de Toros de Valencia - arena walk byków, natomiast z lewej strony widoczny jest dworzec kolejowy.

Centrum miasta z bogato zdobionymi kamienicami.

Teatre Rialto de València został wybudowany w latach 1934–1936. Jest dziełem architekta Borso di Carminatiego.

Katedra w Walencji to gotycka świątynia wzniesiona na fundamentach dawnego meczetu, łącząca w sobie style od romańskiego po barok. Jej najbardziej znanym skarbem jest przechowywany w bocznej kaplicy Święty Graal, uznawany przez Watykan za autentyczny kielich z Ostatniej Wieczerzy. Charakterystycznym elementem kompleksu jest ośmiokątna dzwonnica Miguelete, z której szczytu roztacza się panoramiczny widok na całe miasto.

Na wprost Kapituła Metropolitalna Katedry w Walencji.

Fasada północno-zachodnia katedry.

Posąg Archanioła Michała na tle drzew pomarańczowych.

Portal de Valldigna to XV-wieczny gotycki łuk w dzielnicy El Carmen, który historycznie oddzielał część chrześcijańską Walencji od dzielnicy arabskiej. Przejście to upamiętnia fundację pobliskiego klasztoru i znajduje się w miejscu, gdzie w 1474 roku wydrukowano pierwszą w Hiszpanii książkę literacką.

Parroquia de la Santísima Cruz to jedna z najstarszych świątyń w Walencji, wzniesiona w XIII wieku na fundamentach dawnego meczetu w sercu dzielnicy El Carmen. Obecnie barokowy kościół sąsiaduje z dawnym klasztorem karmelitów.

Alicante

Jedna z wąskich ulic historycznego centrum miasta.

Olbrzymi fikus w parku Portal d’Elx

Nieco kiczowata, moim zdaniem, aleja grzybowa została otwarta w 2013 roku na ulicy San Francisco.

Esplanada d’Espanya to najsłynniejsza promenada w Alicante, znana z charakterystycznej mozaiki ułożonej z kilku milionów trójkolorowych marmurowych kostek tworzących wzór morskich fal. Ciągnący się wzdłuż portu deptak wysadzany jest rzędami palm. Miejsce warte spaceru.

Przystań jachtowa w centrum miasta.

Castillo de Santa Bárbara to średniowieczna forteca górująca nad Alicante ze szczytu wzgórza Benacantil, skąd roztacza się panoramiczny widok na całą zatokę. Zamek, którego początki sięgają panowania muzułmańskiego w IX wieku.

Barrio Santa Cruz to najstarsza i najbardziej malownicza dzielnica Alicante, położona na zboczu wzgórza Benacantil, tuż poniżej zamku św. Barbary.

Domek z niebieskimi doniczkami to jeden z najczęściej fotografowanych domów w Alicante, położony w samym sercu malowniczej dzielnicy Barrio de Santa Cruz.

Labirynt wąskich w dzielnicy Barrio Santa Cruz, pełen stromych uliczek i schodów, przy których stoją niskie, białe domy ozdobione kolorowymi kafelkami (azulejos) oraz mnóstwem donic z kwiatami.

Panorama Starego Miasta.

Santa Pola

Łódź rybacka Esteban González

Miejska plaża.

Port w Santa Pola o zachodzie słońca.

Salines de Santa Pola to rezerwat przyrody na wybrzeżu Costa Blanca, obejmujący czynne kopalnie soli oraz rozległe mokradła. Miejsce to jest kluczowym siedliskiem dla ptactwa wodnego, w tym ogromnych kolonii flamingów, które można obserwować z pobliskich wież widokowych. Miejsce jest magiczne szczególnie o zachodzie słońca.

Cabo Roig

Mgła spowiła część wybrzeża.
Wybrzeże w Cabo Roig to malowniczy odcinek Costa Blanca, z charakterycznymi wysokimi, rdzawymi klifami oraz piaszczystymi zatoczkami z krystaliczną wodą. Największą atrakcją jest tam panoramiczna ścieżka spacerowa biegnąca wzdłuż urwiska, która łączy popularne plaże Cala Caleta i Cala Capitán. Nad okolicą góruje XVI-wieczna wieża strażnicza, która niegdyś chroniła wybrzeże przed piratami.

Wybrzeże w Cabo Roig to malowniczy odcinek Costa Blanca, z charakterycznymi wysokimi, rdzawymi klifami oraz piaszczystymi zatoczkami z krystaliczną wodą. Największą atrakcją jest tam panoramiczna ścieżka spacerowa biegnąca wzdłuż urwiska, która łączy popularne plaże Cala Caleta i Cala Capitán. Nad okolicą góruje XVI-wieczna wieża strażnicza, która niegdyś chroniła wybrzeże przed piratami.

La Zenia

La Zenia to popularna miejscowość turystyczna na południowym wybrzeżu Costa Blanca, znana przede wszystkim z szerokich, piaszczystych plaż.

Murcja (wspólnota autonomiczna)

Murcja (miasto)

Puente de los Peligros, znany również jako Puente Viejo, to najstarszy, XVIII-wieczny kamienny most w Murcji, który swoją nazwę zawdzięcza niszowej kapliczce z figurą Matki Boskiej chroniącej miasto przed częstymi wylewami rzeki Segura.

Monumento al Entierro de la Sardina to zanurzona w rzece Segura rzeźba gigantycznej ryby, upamiętniająca najsłynniejszy festiwal w Murcji – Pogrzeb Sardynki.

Palacio Episcopal w Murcji to osiemnastowieczna, rokokowa rezydencja o charakterystycznej, bogato zdobionej fasadzie w odcieniach czerwieni i ochry, która stanowi jeden z najważniejszych zabytków na Placu Katedralnym.

Katedra Najświętszej Marii Panny w Murcji to świątynia słynąca z jednej z najwyższych wież w Hiszpanii oraz głównej fasady, która uchodzi za jedno z najwspanialszych arcydzieł baroku na świecie.

Real Casino de Murcia to zabytkowy klub towarzyski z końca XIX wieku, będący jedną z najbardziej luksusowych budowli w mieście. Jego wnętrza zachwycają eklektycznym przepychem, w tym złoconym Dziedzińcem Arabskim inspirowanym Alhambrą oraz monumentalną Salą Balową. Mimo nazwy, obiekt nie służy do hazardu, lecz pełni funkcję prestiżowego centrum kulturalnego z imponującą biblioteką.

Kościół Santo Domingo i Casa Cerdá przy placu de Santo Domingo.

Teatro Romea w Murcji wyróżnia się neoklasycystyczną fasadą z popiersiami wielkich kompozytorów oraz bogato zdobionym, eklektycznym wnętrzem z XIX wieku.

Plaza de las Flores to tętniący życiem, kultowy plac w sercu Murcji, który swoją nazwę zawdzięcza licznym kwiaciarniom i słynie z bycia idealnym miejscem na degustację lokalnych tapas w ogródkach kawiarnianych.

Kartagena

Plaza de los Héroes de Cavite z plamami

Port w Kartagenie otoczony jest górami.

Rezydencja Logistyczna Marynarki Wojennej "La Muralla".

Bogato zdobiony ratusz w Kartagenie

Teatr Rzymski w Kartagenie to jeden z najbardziej imponujących zabytków antycznych w Hiszpanii, który został odkryty przypadkowo dopiero pod koniec lat 80. XX wieku. Zbudowany w I wieku p.n.e. i dedykowany wnukom cesarza Augusta, mógł niegdyś pomieścić około 6000 widzów na swoich wykutych w zboczu wzgórza trybunach. Obecnie zwiedzanie obiektu rozpoczyna się w nowoczesnym muzeum zaprojektowanym przez Rafaela Moneo, skąd podziemny tunel prowadzi bezpośrednio na teren odrestaurowanej areny. Rozpościera się stąd piękny widok na miasto. Tuż obok znajduje się nowy amfiteatr, z którego można zobaczyć panoramę miasta.

Historia Kartageny sięga 227 roku p.n.e., kiedy to została założona przez Kartagińczyka Hazdrubala pod nazwą Qart Hadasht jako kluczowa baza militarna w Hiszpanii. Miasto zyskało ogromne znaczenie w czasach rzymskich po zdobyciu go przez Scypiona Afrykańskiego, stając się bogatą kolonią słynącą z kopalni srebra i strategicznego portu. W kolejnych stuleciach przechodziło pod panowanie Wandalów, Bizancjum oraz Maurów, aż do ostatecznego odbicia przez chrześcijańskie wojska kastylijskie w XIII wieku. Dzięki swojemu unikalnemu położeniu, Kartagena przez wieki ewoluowała z potężnej twierdzy morskiej w nowoczesne centrum kulturalne, w którym rzymskie ruiny sąsiadują z modernistyczną architekturą.

Basilica of Nuestra Señora de la Caridad w pobliżu szemranej okolicy.

Parque Arqueológico del Molinete to jeden z największych w Europie miejskich parków archeologicznych, z ruiny rzymskiej dzielnicy portowej. Położony na jednym z pięciu wzgórz Kartageny. Przez wzgórze przebiegają trasy spacerowe między wykopaliskami z panoramicznym widokiem na całe miasto i port.

San Pedro del Pinatar

Parque Regional de las Salinas jest to rezerwat przyrody obejmujący czynne saliny, wydmy i mokradła, gdzie można obserwować stada flamingów.

Jeden z dwóch wiatraków San Pedro del Pinata, który służył do przepompowywania słonej wody z laguny Mar Menor do płytkich basenów solnych (salin). W pobliżu znajdują się lecznicze błota (Las Charcas) będące największym w Europie obszarem otwartych błotnych kąpieli pod gołym niebem, znanych z właściwości terapeutycznych w schorzeniach stawów i skóry.

Kuchnia

Paella w Walencji to nie tylko danie, ale jest to niemal symbol tożsamości regionalnej. Walencjanie często uznają to danie za po prostu "ryż z dodatkami". Tutaj w wersji z owocami morza.

Patatas bravas to kultowa hiszpańska przekąska składająca się z nieregularnie pokrojonych, smażonych na złoto ziemniaków, podawanych z pikantnym, aromatycznym sosem na bazie papryki pimenton lub pomidorów.