Oman, Bahrajn
grudzień 2025 / styczeń 2026
Słowo wstępu
Zacznę od Bahrajnu. Cały kraj można zwiedzieć w 2-3 dni. Większość atrakcji w Manamie i okolicach to po prostu centra handlowe. Od Polaków mieszkających w Arabii Saudyjskiej usłyszałem, że kraj ten może nosić miano arabskiego Las Vegas. Moim zdaniem jest to określenie nieco na wyrost, ale faktycznie jest on dość skomercjalizowany. Chociaż Bahrajn posiada infrastrukturą drogową, to poruszanie się pieszo jest utrudnione, dlatego wygodniej jest korzystać z taksówek. Natomiast kraj ten jest mało przyjazny pieszym, bo pomimo infrastruktury, bardzo trudno się na piechotę dostać gdziekolwiek, dlatego lepiej korzystać z taksówek. Za to ludzie których spotkałem byli otwarci, pomocni i mili. Inaczej niż w Emiratach - większość sprzedawców to rodowici mieszkańcy. Dla mnie 2 dni w Bahrajnie były całkowicie wystarczające.
Większość wyjazdu spędziłem jednak w Omanie. Po Maskacie poruszałem się taksówkami, które są bardzo przystępne cenowo. Pozostałą część kraju zwiedziłem wypożyczonym autem. Jazda w ogóle jest bardzo przyjemna. W sumie przejechałem 1200 km.
Oman pozytywnie mnie zaskoczył. Bardzo podoba mi się, że kraj stawia silny nacisk na swoje tradycje prawie we wszystkim - kulturze, architekturze, ubiorze, itp. W przeciwieństwie do sąsiadów nie znajdziemy tu wysokich, nowoczesnych budynków. Architektura mocno nawiązuje do historii. Chyba nie było dnia, żebym był jakimś miejscem czy sytuacją zawiedziony. Jedynie pustynia nie była dla mnie jakimś dużym zaskoczeniem, ale może dlatego, że już wiele podobnych miejsc widziałem. Za to nocleg na pustyni, w zimnie, toaletą pod gołym niebem, są ciekawym przeżyciem. Gdybym miał wybrać miejsca, które najbardziej mnie zaciekawiły to byłyby to miasto Nizwa, Maskat i Zamek Jabreen.
Oman jest też bardzo bezpiecznym państwem. W kraju tym dominuje ibadyzm, odrębna gałąź islamu, która różni się zarówno od sunnizmu, jak i szyizmu. Odłam ten stawia duży nacisk na umiarkowanie, tolerancję i wspólnotę wiernych, co odzwierciedla się w spokojnej atmosferze religijnej. Choć większość Omańczyków to ibadyci, w kraju żyją też mniejszości sunnickie i szyickie, które współistnieją pokojowo.
Historyczne fortece, tradycyjne souki, oazy z palmami łączą się z górami, pustyniami i wybrzeżem. Podróż po Omanie była dla mnie niezwykle inspirującym doświadczeniem.
Kilka porad
Transport
Informacje praktyczne
Koszty podróży [Oman]
Poniżej znajduje się moje bardzo subiektywne porównanie cen zastanych w miejscu podróży do cen jakie mamy w Polsce. Wartość 100% to ceny tak jak w Polsce. Kolor zielony oznacza, że pozycja jest tańsza. Kolor czerwony oznacza, że pozycja jest droższa. Im bliżej 0% tym jest taniej.Koszty podróży [Bahrajn]
Poniżej znajduje się moje bardzo subiektywne porównanie cen zastanych w miejscu podróży do cen jakie mamy w Polsce. Wartość 100% to ceny tak jak w Polsce. Kolor zielony oznacza, że pozycja jest tańsza. Kolor czerwony oznacza, że pozycja jest droższa. Im bliżej 0% tym jest taniej.Plan podróży
| # | Plan |
|---|---|
| Dzień 1 |  Wylot z Krakowa (19:30) z przesiadką w Stambule liniami Turkish Airlines. |
| Dzień 2 | Przylot do Maskatu w Omanie (7:10). Taksówka do hotelu, żeby zostawić bagaż. Bardzo wczesne zakwaterowanie (City Seasons Hotel & Suites Muscat) i zwiedzanie miasta na własną rękę taksówkami. Nocleg w hotelu. |
| Dzień 3 | Wylot z Maskatu (7:30) do Bahrajnu (8:05) liniami Gulf Air. Bardzo wczesne zakwaterowanie w hotelu w Manama (The Domain Bahrain Hotel and Spa - Adults Friendly 16 Years Plus). Zwiedzanie kraju na własną rękę - głównie taksówkami lub na piechotę. W pierwszym dniu zwiedzanie Manamy i okolic. Nocleg w hotelu. |
| Dzień 4 | Wymeldowanie w hotelu w Bahrajnie, zostawienie bagaży w przechowalni hotelu. 3-4 godzinny objazd po całym kraju, poza stolicę wynajętym na kilka godzin Uberem. Powrót do Manamy. Wylot z Bahrajnu (20:40) do Maskatu (23:10) liniami Gulf Air.Przejazd taksówką do hotelu. Nocleg w hotelu Muscat Gate Hotel w pobliżu wypożyczalni aut. |
| Dzień 5 | Poranny odbiór auta z wypożyczalni, dostarczony do hotelu. Zwiedzanie Fortu Nakhal. Przejazd do opuszczonego miasta Harat Burj Al Maqaseer w Birkat Al Mouz. Przejazd do Wadi al Muaydin - do trasy prowadzi droga szutrowa, przeciętnej jakości. Zakwaterowanie i nocleg w Al Hamra w pensjonacie Roghan hospitality inn. |
| Dzień 6 | Zwiedzanie miasto Misfat al Abriyyin. Przejazd w góry w okolice Dżabal Szams - najwyższczego szczytu, gdzie zajduje się Wielki Kanion Omanu. Droga prowadzi częściowo drogą gruntową (kilka kilometrów) i drogami utwardzonymi. Ostatni odcinek drogi przy początku trasy W6 - Balcony Walk Hike jest dość wymagający i nie polecam go autom o niskim zawieszeniu. Zwiedzanie z zewnątrz Twierdza Bahla wpisanej na listę UNESCO. Zwiedzanie zamku Jabreen. Nocleg w Al Hamra w pensjonacie Roghan hospitality inn. |
| Dzień 7 | Wykwaterowanie z pensjonatu w Al Hamra. Bardzo wczesny wyjazd do Nizwy (był to piątek). W każdy piątek na suku odbywa się tradycyjny targ kóz. Warto być wcześnie - co najmniej przez 7-8 rano. Zwiedzanie suku w Nizwie i spacer po wąskich, imponujących uliczkach centrum miasta, a także po murach okalających centrum. Przejaz do jednego z kampów na pustyni na Piaskach Wahiba (Wahiba Sands) (około 2,5-3,5 godziny). Pozostawienie auta na jednym z wyznaczonych przez nocleg parkingów w pobliżu miasta Bidiyah i dojazd autem 4x4 z noclegu na nocleg na pustyni. Dojazd w obie strony kosztował 25 OMR. Najlepiej być około 14:30 na miejscu, żeby zdążyć na zachód słońca i skorzystanie np. z jazdy autem po pustyni i wydmach. Nocleg na pustyni Wahiba Sands w Authentic Desert Camp - Al Wasil. |
| Dzień 8 | Wyjazd z pustyni w kierunku morza. Przejazd do jednego z najładniejszego w tej części kraju Wadi Shab i około 2-3 godzinny spacer. Przejazd na zachód słońca do Bandar Khairan Viewpoint. Nocleg przy morzu w As Sifah w Sifawy Boutique Hotel. |
| Dzień 9 | Dzień wolny w pobliżu w As Sifah - plażowanie i pływanie w morzu. W nocy przejazd na plażę bioluminescencją, dość słabo było widać świecące się organizmy. Nocleg przy morzu w As Sifah w Sifawy Boutique Hotel. |
| Dzień 10 | W drodze powrotnej do stolicy odpoczynek na plaży Qantab. Przejazd do centrum handlowego City Centre Muscat na zakupy przed wylotem. Zakwaterowanie w Maskacie po południu i odświeżenie się przed wylotem w tanim hotelu Muscat Gate Hotel w pobliżu lotniska. Wieczorny zwrot auta do wypożyczalni. |
| Dzień 11 | Przejazd taksówką na lotnisko. Powrót o godzinie 02:20 z Maskatu do Krakowa przez Stambuł liniami Turkish Airlines. Przylot o godzinie 8:20 do Polski. |
Mapa
Bahrajn Manama i okolice Bahrajn poza stolicą Oman Maskat Fort Nakhal Harat Burj Al Maqaseer w Birkat Al Mouz Wadi al Muaydin Misfat al Abriyyin Kanion przy górze Dżabal Szams Twierdza Bahla Zamek Jabreen Nizwa Piaski Wahiba (Sharqiya Sands) Wadi Shab Bandar Khairan As Sifah Qantab Kuchnia
Bahrain World Trade Center to pierwszy na świecie wieżowiec, który ma wbudowane turbiny wiatrowe. Między dwiema 240-metrowymi wieżami zamontowano trzy ogromne turbiny, które wykorzystują wiatr znad Zatoki Perskiej. Dzięki specjalnemu, "żaglowemu" kształtowi budynków powietrze jest kierowane dokładnie na turbiny, co zwiększa ich wydajność.
Ciekawe motywy na jednym z wieżowców.
Widok na zatokę Bahrain Bay. W przyszłości ma być znacznie bardziej zabudowana.
Miasto Manama nie jest przyjazna spacerowiczom. Pomimo dobrej infastruktury trzeba często naprawdę się nachodzić, żeby przejść na drugą stronę ulicy.
Suk Bab Al Bahrain - szczerze to oprócz kilku ładnych sklepów, to miejsce to za bardzo mnie nie urzekło.
Widok na uliczki w Suk Bab Al Bahrain.
Okolice Kalat al-Bahrajn (Qal’at al-Bahrain).
Kalat al-Bahrajn znany także jako Fort Bahrajn, to stanowisko archeologiczne wpisane na listę UNESCO. Miejsce to było zamieszkane nieprzerwanie przez ponad 4 tysiące lat i było stolicą starożytnej cywilizacji Dilmun. Jedno z ciekawszych miejsc w kraju.
Meczet al-Fatiha został zbudowany w latach 1980. pod patronatem Isy ibn Salmana Al Chalify, ówczesnego emira Bahrajnu. Jest największym miejscem kultu w Bahrajnie.
Widok na biznesową część kraju z hotelu The Domain Hotel and Spa.
Souq Al Baraha to tradycyjny targ znajdujący się w Muharraku, niedaleko historycznego centrum miasta. Jest częścią projektu rewitalizacji starej zabudowy i ma nawiązywać do dawnych arabskich bazarów – z wąskimi uliczkami, arkadami i charakterystyczną architekturą. Miejsce to łączy handel z kulturą: można tam znaleźć lokalne produkty, rękodzieło oraz przestrzenie przeznaczone na wydarzenia społeczne i kulturalne. Souq Al Baraha stanowi przykład połączenia nowoczesnej infrastruktury z tradycyjnym stylem bahrajńskiej architektury. Jak dla mnie najlepsze miejsce handlowe w Bahrajnie.
Drzewo Życia (Tree of Life) to samotne drzewo rosnące na pustyni, około 40 kilometrów od Manamy. Ma około 400 lat i mimo że rośnie w bardzo suchym, jałowym terenie, w pobliżu nie ma widocznego źródła wody. Naukowcy przypuszczają, że jego korzenie sięgają bardzo głęboko, aby czerpać wodę z podziemnych zasobów.
Drzewo stało się jedną z największych atrakcji turystycznych Bahrajnu i jest owiane lokalnymi legendami, które nadają mu niemal mistyczny charakter.
W pobliżu Drzewa Życia znajdują się szyby naftowe ale także wiele campingów. Polegają głównie na biwakowaniu na pustyni, szczególnie w południowej części kraju. To popularna forma spędzania czasu w chłodniejszych miesiącach, gdy temperatury są bardziej sprzyjające. Mieszkańcy często rozstawiają duże namioty, dywany, poduszki i organizują rodzinne spotkania, grille oraz wieczory przy herbacie i kawie arabskiej. Nie są to typowe leśne kempingi jak w Europie – to raczej pustynne obozy z dostępem samochodem, czasem wyposażone w generatory prądu i oświetlenie. Dla wielu osób to ważny element lokalnej tradycji i sposób na odpoczynek na łonie natury.
Drzewo stało się jedną z największych atrakcji turystycznych Bahrajnu i jest owiane lokalnymi legendami, które nadają mu niemal mistyczny charakter.
W pobliżu Drzewa Życia znajdują się szyby naftowe ale także wiele campingów. Polegają głównie na biwakowaniu na pustyni, szczególnie w południowej części kraju. To popularna forma spędzania czasu w chłodniejszych miesiącach, gdy temperatury są bardziej sprzyjające. Mieszkańcy często rozstawiają duże namioty, dywany, poduszki i organizują rodzinne spotkania, grille oraz wieczory przy herbacie i kawie arabskiej. Nie są to typowe leśne kempingi jak w Europie – to raczej pustynne obozy z dostępem samochodem, czasem wyposażone w generatory prądu i oświetlenie. Dla wielu osób to ważny element lokalnej tradycji i sposób na odpoczynek na łonie natury.
Na zdjęciu znajduje się odwiert naftowy nr 1. Pierwszy szyb naftowy w rejonie Zatoki Perskiej został odkryty w Bahrajnie w 1932 roku. Znajdował się w miejscowości Jebel Dukhan i był to pierwszy komercyjny odwiert ropy naftowej po arabskiej stronie Zatoki.
Odkrycie to zapoczątkowało rozwój przemysłu naftowego w całym regionie i miało ogromny wpływ na gospodarkę państw Zatoki Perskiej. Dzięki temu Bahrajn stał się pionierem wydobycia ropy w świecie arabskim.
Odkrycie to zapoczątkowało rozwój przemysłu naftowego w całym regionie i miało ogromny wpływ na gospodarkę państw Zatoki Perskiej. Dzięki temu Bahrajn stał się pionierem wydobycia ropy w świecie arabskim.
Katedra Matki Bożej Arabskiej znajduje się w miejscowości Awali i jest największą katedrą katolicką na Półwyspie Arabskim. Została uroczyście otwarta w 2021 roku i służy katolikom z całego regionu Zatoki Perskiej.
Świątynia może pomieścić kilka tysięcy wiernych i wyróżnia się nowoczesną architekturą łączącą elementy chrześcijańskie z lokalnym stylem. Jej powstanie jest symbolem religijnej tolerancji w Bahrajnie, gdzie żyje liczna społeczność chrześcijańska, głównie wśród pracowników zagranicznych.
Świątynia może pomieścić kilka tysięcy wiernych i wyróżnia się nowoczesną architekturą łączącą elementy chrześcijańskie z lokalnym stylem. Jej powstanie jest symbolem religijnej tolerancji w Bahrajnie, gdzie żyje liczna społeczność chrześcijańska, głównie wśród pracowników zagranicznych.
Farma wielbłądów.
A’ali and Saar Burial Mounds to starożytne cmentarzyska kurhanowe. Pochodzą głównie z okresu cywilizacji Dilmun (około 2000–1700 p.n.e.) i należą do największych zespołów kurhanów na świecie. Wpisane są na listę UNESCO.
W miejscowości A’ali znajdują się tysiące kopców grobowych, w tym większe kurhany należące prawdopodobnie do elit społecznych. Z kolei stanowisko w Saar obejmuje zarówno groby, jak i pozostałości osady z epoki brązu.
W miejscowości A’ali znajdują się tysiące kopców grobowych, w tym większe kurhany należące prawdopodobnie do elit społecznych. Z kolei stanowisko w Saar obejmuje zarówno groby, jak i pozostałości osady z epoki brązu.
Wielki Meczet Sułtana Kabusa w Maskacie to najważniejsza świątynia muzułmańska w Omanie, zbudowana z inicjatywy sułtana Kabusa ibn Saida z okazji 30-lecia jego rządów. Meczet otwarto w 2001 roku, łączy tradycyjną architekturę islamską z nowoczesnymi rozwiązaniami. Może pomieścić około 20 tysięcy wiernych. Słynie z ogromnego ręcznie tkanego dywanu i imponującego kryształowego żyrandola oraz charakterystycznych minaretów. Meczet jest otwarty także dla niemuzułmanów, choć z ograniczeniami czasowymi.
Królewski Teatr Operowy w Maskacie to wiodąca instytucja kulturalna w Omanie, powstała z inicjatywy sułtana Kabusa jako symbol otwarcia kraju na światową sztukę. Architektura stanowi połączenie tradycyjnego stylu omańskiego i islamu z nowoczesną technologią oraz europejskimi standardami akustycznymi.
Muttrah Corniche to malownicza nadmorska promenada, z widokiem na port na tle surowych, skalistych gór. Stanowi ona historyczne serce miasta.
Suk Mutrah w Maskacie to jeden z najstarszych i najbardziej znanych targów w Omanie. Stanowi ważne centrum handlu i do dziś zachowuje autentyczną atmosferę arabskiego bazaru. Choć mnie klimat tego miejsca nie zachwycił niczym wyjątkowym.
Dzielnica administracyjna w Maskacie, tuż obok Narodowego Muzeum Omańskiego.
Jami’aa AlHaaj Ali Bin Moosa w Maskacie to lokalny meczet służący społeczności jako miejsce codziennych modlitw i spotkań religijnych.
Pałac Al-Alam to reprezentacyjna rezydencja sułtana Omanu, położona w historycznej dzielnicy Starego Maskatu. Został zbudowany w 1972 roku i wyróżnia się nowoczesną architekturą oraz charakterystyczną, kolorową fasadą. Nie jest udostępniony do zwiedzania wewnątrz, ale jego otoczenie i dziedziniec są popularną atrakcją turystyczną.
Twierdza Al-Mirani to XVI-wieczna forteca zbudowana przez Portugalczyków w okresie ich panowania nad omańskim wybrzeżem. Wzniesiona na skalistym wzgórzu przy porcie Starego Maskatu. Dziś jest zabytkiem o dużym znaczeniu historycznym i jednym z charakterystycznych symboli miasta. Na pierwszym planie meczet Al Khor.
Fort jest znany również jako Husn Al Heem. Jedna z najbardziej imponujących i najlepiej zachowanych fortyfikacji w Omanie, wznosząca się na skalistym wzgórzu u podnóża gór Jebel Akhdar. Obecna architektura została ukształtowana głównie w XVII wieku przez dynastię Yarubidów. Otacza ją palmowa oaza.
Fort jest znany również jako Husn Al Heem. Jedna z najbardziej imponujących i najlepiej zachowanych fortyfikacji w Omanie, wznosząca się na skalistym wzgórzu u podnóża gór Jebel Akhdar. Obecna architektura została ukształtowana głównie w XVII wieku przez dynastię Yarubidów. Otacza ją palmowa oaza.
Fort jest znany również jako Husn Al Heem. Jedna z najbardziej imponujących i najlepiej zachowanych fortyfikacji w Omanie, wznosząca się na skalistym wzgórzu u podnóża gór Jebel Akhdar. Obecna architektura została ukształtowana głównie w XVII wieku przez dynastię Yarubidów. Otacza ją palmowa oaza.
Jedna z bram gdzieś po drodze z Fortu Nakhal do Nizwy.
Harat Burj Al Maqaseer w Birkat Al Mouz to zabytkowa, opuszczona część dawnej osady z tradycyjną omańską zabudową z cegły mułowej i kamienia. Znajdują się tam ruiny domów, wież obronnych i systemów irygacyjnych falaj. Znad ruin rozciąga się rozległy widok na drzewa palmowe.
Harat Burj Al Maqaseer w Birkat Al Mouz to zabytkowa, opuszczona część dawnej osady z tradycyjną omańską zabudową z cegły mułowej i kamienia. Znajdują się tam ruiny domów, wież obronnych i systemów irygacyjnych falaj. Znad ruin rozciąga się rozległy widok na drzewa palmowe.
Harat Burj Al Maqaseer w Birkat Al Mouz to zabytkowa, opuszczona część dawnej osady z tradycyjną omańską zabudową z cegły mułowej i kamienia. Znajdują się tam ruiny domów, wież obronnych i systemów irygacyjnych falaj. Znad ruin rozciąga się rozległy widok na drzewa palmowe.
Harat Burj Al Maqaseer w Birkat Al Mouz to zabytkowa, opuszczona część dawnej osady z tradycyjną omańską zabudową z cegły mułowej i kamienia. Znajdują się tam ruiny domów, wież obronnych i systemów irygacyjnych falaj. Znad ruin rozciąga się rozległy widok na drzewa palmowe.
Harat Burj Al Maqaseer w Birkat Al Mouz to zabytkowa, opuszczona część dawnej osady z tradycyjną omańską zabudową z cegły mułowej i kamienia. Znajdują się tam ruiny domów, wież obronnych i systemów irygacyjnych falaj. Znad ruin rozciąga się rozległy widok na drzewa palmowe.
Wadi Al Muaydin to dolina w pobliżu Birkat Al Mouz, znana z naturalnych oczek wodnych i stromych, skalistych krajobrazów. Warto się przejść, ale bez efektu wow :)
Wadi Al Muaydin to dolina w pobliżu Birkat Al Mouz, znana z naturalnych oczek wodnych i stromych, skalistych krajobrazów. Warto się przejść, ale bez efektu wow :)
Wadi Al Muaydin to dolina w pobliżu Birkat Al Mouz, znana z naturalnych oczek wodnych i stromych, skalistych krajobrazów. Warto się przejść, ale bez efektu wow :)
Misfat al Abriyyin to jedna z najstarszych i najbardziej urokliwych górskich wiosek w Omanie, położona na zboczach pasma Al-Hadżar. Słynąca z domów wzniesionych bezpośrednio na skalnych klifach. Znajduje się w niej starożytny systemem nawadniający falaj, który zasila tarasowe ogrody pełne bananowców, palm daktylowych i drzew cytrusowych. Tradycyjna architektura z cegły mułowej oraz labirynt wąskich alejek tworzą unikalny klimat. Choć obecnie wioska stała się popularnym celem turystycznym, wciąż zachowuje autentyczny charakter.
Misfat al Abriyyin to jedna z najstarszych i najbardziej urokliwych górskich wiosek w Omanie, położona na zboczach pasma Al-Hadżar. Słynąca z domów wzniesionych bezpośrednio na skalnych klifach. Znajduje się w niej starożytny systemem nawadniający falaj, który zasila tarasowe ogrody pełne bananowców, palm daktylowych i drzew cytrusowych. Tradycyjna architektura z cegły mułowej oraz labirynt wąskich alejek tworzą unikalny klimat. Choć obecnie wioska stała się popularnym celem turystycznym, wciąż zachowuje autentyczny charakter.
Misfat al Abriyyin to jedna z najstarszych i najbardziej urokliwych górskich wiosek w Omanie, położona na zboczach pasma Al-Hadżar. Słynąca z domów wzniesionych bezpośrednio na skalnych klifach. Znajduje się w niej starożytny systemem nawadniający falaj, który zasila tarasowe ogrody pełne bananowców, palm daktylowych i drzew cytrusowych. Tradycyjna architektura z cegły mułowej oraz labirynt wąskich alejek tworzą unikalny klimat. Choć obecnie wioska stała się popularnym celem turystycznym, wciąż zachowuje autentyczny charakter.
Misfat al Abriyyin to jedna z najstarszych i najbardziej urokliwych górskich wiosek w Omanie, położona na zboczach pasma Al-Hadżar. Słynąca z domów wzniesionych bezpośrednio na skalnych klifach. Znajduje się w niej starożytny systemem nawadniający falaj, który zasila tarasowe ogrody pełne bananowców, palm daktylowych i drzew cytrusowych. Tradycyjna architektura z cegły mułowej oraz labirynt wąskich alejek tworzą unikalny klimat. Choć obecnie wioska stała się popularnym celem turystycznym, wciąż zachowuje autentyczny charakter.
Misfat al Abriyyin to jedna z najstarszych i najbardziej urokliwych górskich wiosek w Omanie, położona na zboczach pasma Al-Hadżar. Słynąca z domów wzniesionych bezpośrednio na skalnych klifach. Znajduje się w niej starożytny systemem nawadniający falaj, który zasila tarasowe ogrody pełne bananowców, palm daktylowych i drzew cytrusowych. Tradycyjna architektura z cegły mułowej oraz labirynt wąskich alejek tworzą unikalny klimat. Choć obecnie wioska stała się popularnym celem turystycznym, wciąż zachowuje autentyczny charakter.
Misfat al Abriyyin to jedna z najstarszych i najbardziej urokliwych górskich wiosek w Omanie, położona na zboczach pasma Al-Hadżar. Słynąca z domów wzniesionych bezpośrednio na skalnych klifach. Znajduje się w niej starożytny systemem nawadniający falaj, który zasila tarasowe ogrody pełne bananowców, palm daktylowych i drzew cytrusowych. Tradycyjna architektura z cegły mułowej oraz labirynt wąskich alejek tworzą unikalny klimat. Choć obecnie wioska stała się popularnym celem turystycznym, wciąż zachowuje autentyczny charakter.
Misfat al Abriyyin to jedna z najstarszych i najbardziej urokliwych górskich wiosek w Omanie, położona na zboczach pasma Al-Hadżar. Słynąca z domów wzniesionych bezpośrednio na skalnych klifach. Znajduje się w niej starożytny systemem nawadniający falaj, który zasila tarasowe ogrody pełne bananowców, palm daktylowych i drzew cytrusowych. Tradycyjna architektura z cegły mułowej oraz labirynt wąskich alejek tworzą unikalny klimat. Choć obecnie wioska stała się popularnym celem turystycznym, wciąż zachowuje autentyczny charakter.
Dżabal Szams to najwyższy szczyt Omanu, wznoszący się na około 3000 metrów n.p.m. Słynie z imponującego Wielkiego Kanionu Arabii (Kanion Al Nakhur) ze spektakularnymi punktami widokowymi. Turyści nie mają wstępu na najwyższy punkt, gdyż mieści się tam zamknięty teren wojskowy z radarem. Do wierzchołka południowego (drugiego szczytu) prowadzi publiczny szlak trekkingowy W4.
Na zdjęciu dojazd do początku szlaku W4. Ostatni odcinek drogi jest dość wymagający i nie polecam go do przemierzenia niskim samochodem.
Dżabal Szams to najwyższy szczyt Omanu, wznoszący się na około 3000 metrów n.p.m. Słynie z imponującego Wielkiego Kanionu Arabii (Kanion Al Nakhur) ze spektakularnymi punktami widokowymi. Turyści nie mają wstępu na najwyższy punkt, gdyż mieści się tam zamknięty teren wojskowy z radarem. Do wierzchołka południowego (drugiego szczytu) prowadzi publiczny szlak trekkingowy W4.
Dżabal Szams to najwyższy szczyt Omanu, wznoszący się na około 3000 metrów n.p.m. Słynie z imponującego Wielkiego Kanionu Arabii (Kanion Al Nakhur) ze spektakularnymi punktami widokowymi. Turyści nie mają wstępu na najwyższy punkt, gdyż mieści się tam zamknięty teren wojskowy z radarem. Do wierzchołka południowego (drugiego szczytu) prowadzi publiczny szlak trekkingowy W4.
Widok z okolic kanionu. Dżabal Szams to najwyższy szczyt Omanu, wznoszący się na około 3000 metrów n.p.m. Słynie z imponującego Wielkiego Kanionu Arabii (Kanion Al Nakhur) ze spektakularnymi punktami widokowymi. Turyści nie mają wstępu na najwyższy punkt, gdyż mieści się tam zamknięty teren wojskowy z radarem. Do wierzchołka południowego (drugiego szczytu) prowadzi publiczny szlak trekkingowy W4.
Dżabal Szams to najwyższy szczyt Omanu, wznoszący się na około 3000 metrów n.p.m. Słynie z imponującego Wielkiego Kanionu Arabii (Kanion Al Nakhur) ze spektakularnymi punktami widokowymi. Turyści nie mają wstępu na najwyższy punkt, gdyż mieści się tam zamknięty teren wojskowy z radarem. Do wierzchołka południowego (drugiego szczytu) prowadzi publiczny szlak trekkingowy W4.
Otwarta zagroda z kozami. Trzeba na nie uważać, bo potrafią skakać po samochodach, a także się o nie ocierać niszcząc lakier.
Twierdza Bahla to jedna z najstarszych i najlepiej zachowanych fortec w Omanie, której początki sięgają średniowiecza. Chociaż obecny fort pochodzi z XVII wieku. Zbudowana z gliny była ważnym ośrodkiem władzy i obrony regionu. Wpisana jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Nowoczesny meczet w mieście Bahla. Został nazwany na cześć sułtana Sultan Qaboos bin Said i wyróżnia się elegancką, współczesną architekturą inspirowaną tradycyjnym stylem omańskim.
Zamek Jabreen to XVII-wieczny zamek, uznawany za jeden z najpiękniejszych przykładów omańskiej architektury pałacowej. Wyróżnia się bogato zdobionymi sufitami, misternymi dekoracjami i przemyślanym układem wnętrz. Jak dla mnie przypomina nieco styl marokański. Dawniej pełnił funkcję rezydencji władcy oraz ważnego ośrodka nauki i kultury.
Zamek Jabreen to XVII-wieczny zamek, uznawany za jeden z najpiękniejszych przykładów omańskiej architektury pałacowej. Wyróżnia się bogato zdobionymi sufitami, misternymi dekoracjami i przemyślanym układem wnętrz. Jak dla mnie przypomina nieco styl marokański. Dawniej pełnił funkcję rezydencji władcy oraz ważnego ośrodka nauki i kultury.
Zamek Jabreen to XVII-wieczny zamek, uznawany za jeden z najpiękniejszych przykładów omańskiej architektury pałacowej. Wyróżnia się bogato zdobionymi sufitami, misternymi dekoracjami i przemyślanym układem wnętrz. Jak dla mnie przypomina nieco styl marokański. Dawniej pełnił funkcję rezydencji władcy oraz ważnego ośrodka nauki i kultury.
Zamek Jabreen to XVII-wieczny zamek, uznawany za jeden z najpiękniejszych przykładów omańskiej architektury pałacowej. Wyróżnia się bogato zdobionymi sufitami, misternymi dekoracjami i przemyślanym układem wnętrz. Jak dla mnie przypomina nieco styl marokański. Dawniej pełnił funkcję rezydencji władcy oraz ważnego ośrodka nauki i kultury.
Zachód Słońca widziany z zamku Jabreen.
Targ Nizwa Souq to jeden z najbardziej znanych i autentycznych tradycyjnych bazarów w Omanie. Można tu znaleźć ręcznie wyrabianą biżuterię srebrną, ceramikę, przyprawy, daktyle oraz lokalne rzemiosło. Souk zachował swój historyczny charakter i pozwala poczuć atmosferę dawnego arabskiego centrum handlowego.
Piątkowy targ zwierząt na Nizwa Souq to jedno z najbardziej widowiskowych wydarzeń handlowych w Omanie. O świcie hodowcy z okolicznych wiosek przyprowadzają kozy, owce i bydło, które są prezentowane kupującym na specjalnym placu, gdzie odbywają się szybkie negocjacje i licytacje. Dla niektórych handel ten może się wydawać kontrowersyjny. Część obserwatorów zwraca uwagę na stres zwierząt związany z transportem, hałasem i sposobem ich prezentacji podczas handlu. Z drugiej strony lokalna społeczność podkreśla, że targ jest wielowiekową tradycją i ważnym elementem regionalnej gospodarki oraz kultury.
Piątkowy targ zwierząt na Nizwa Souq to jedno z najbardziej widowiskowych wydarzeń handlowych w Omanie. O świcie hodowcy z okolicznych wiosek przyprowadzają kozy, owce i bydło, które są prezentowane kupującym na specjalnym placu, gdzie odbywają się szybkie negocjacje i licytacje. Dla niektórych handel ten może się wydawać kontrowersyjny. Część obserwatorów zwraca uwagę na stres zwierząt związany z transportem, hałasem i sposobem ich prezentacji podczas handlu. Z drugiej strony lokalna społeczność podkreśla, że targ jest wielowiekową tradycją i ważnym elementem regionalnej gospodarki oraz kultury.
Piątkowy targ zwierząt na Nizwa Souq to jedno z najbardziej widowiskowych wydarzeń handlowych w Omanie. O świcie hodowcy z okolicznych wiosek przyprowadzają kozy, owce i bydło, które są prezentowane kupującym na specjalnym placu, gdzie odbywają się szybkie negocjacje i licytacje. Dla niektórych handel ten może się wydawać kontrowersyjny. Część obserwatorów zwraca uwagę na stres zwierząt związany z transportem, hałasem i sposobem ich prezentacji podczas handlu. Z drugiej strony lokalna społeczność podkreśla, że targ jest wielowiekową tradycją i ważnym elementem regionalnej gospodarki oraz kultury.
Piątkowy targ zwierząt na Nizwa Souq to jedno z najbardziej widowiskowych wydarzeń handlowych w Omanie. O świcie hodowcy z okolicznych wiosek przyprowadzają kozy, owce i bydło, które są prezentowane kupującym na specjalnym placu, gdzie odbywają się szybkie negocjacje i licytacje. Dla niektórych handel ten może się wydawać kontrowersyjny. Część obserwatorów zwraca uwagę na stres zwierząt związany z transportem, hałasem i sposobem ich prezentacji podczas handlu. Z drugiej strony lokalna społeczność podkreśla, że targ jest wielowiekową tradycją i ważnym elementem regionalnej gospodarki oraz kultury.
Piątkowy targ zwierząt na Nizwa Souq to jedno z najbardziej widowiskowych wydarzeń handlowych w Omanie. O świcie hodowcy z okolicznych wiosek przyprowadzają kozy, owce i bydło, które są prezentowane kupującym na specjalnym placu, gdzie odbywają się szybkie negocjacje i licytacje. Dla niektórych handel ten może się wydawać kontrowersyjny. Część obserwatorów zwraca uwagę na stres zwierząt związany z transportem, hałasem i sposobem ich prezentacji podczas handlu. Z drugiej strony lokalna społeczność podkreśla, że targ jest wielowiekową tradycją i ważnym elementem regionalnej gospodarki oraz kultury.
Targ Nizwa Souq to jeden z najbardziej znanych i autentycznych tradycyjnych bazarów w Omanie. Można tu znaleźć ręcznie wyrabianą biżuterię srebrną, ceramikę, przyprawy, daktyle oraz lokalne rzemiosło. Souk zachował swój historyczny charakter i pozwala poczuć atmosferę dawnego arabskiego centrum handlowego.
Targ Nizwa Souq to jeden z najbardziej znanych i autentycznych tradycyjnych bazarów w Omanie. Można tu znaleźć ręcznie wyrabianą biżuterię srebrną, ceramikę, przyprawy, daktyle oraz lokalne rzemiosło. Souk zachował swój historyczny charakter i pozwala poczuć atmosferę dawnego arabskiego centrum handlowego.
Jamea Al‑Qala'a to historyczny meczet położony w pobliżu fortecy w Nizwie. Jego prosta, tradycyjna architektura odzwierciedla klasyczny styl omańskich świątyń.
Uliczki w Nizwa zachowały tradycyjny charakter arabskiego miasta, wąskie i kręte. Spacerując nimi, można natrafić na małe warsztaty rzemieślnicze, lokalne sklepiki oraz domy z cegły mułowej, które nadają miastu autentyczny, historyczny klimat. Te uliczki tworzą też naturalne labirynty prowadzące do souku i fortecy, podkreślając dawne funkcje Nizwy jako centrum handlowego i administracyjnego regionu.
Fort Nizwa została wzniesiona w XVII wieku. Charakteryzuje się potężnymi murami obronnymi, masywną wieżą i labiryntem pomieszczeń, które służyły zarówno celom militarnym. Fort pełnił rolę centrum władzy i bezpieczeństwa regionu.
Mury w Nizwa to historyczne fortyfikacje otaczające starą część miasta, zbudowane w tradycyjnej technologii z cegły mułowej. Pełniły funkcję ochronną, broniąc mieszkańców przed najazdami i kontrolując dostęp do miasta oraz jego souku. Zachowane fragmenty murów w połączeniu z bramami i basztami nadają miastu charakter średniowiecznej twierdzy.
Przemierzejąc uliczki Nizwy można poczyć się jak w bajce o Alladynie.
Uliczki w Nizwa zachowały tradycyjny charakter arabskiego miasta, wąskie i kręte. Spacerując nimi, można natrafić na małe warsztaty rzemieślnicze, lokalne sklepiki oraz domy z cegły mułowej, które nadają miastu autentyczny, historyczny klimat. Te uliczki tworzą też naturalne labirynty prowadzące do souku i fortecy, podkreślając dawne funkcje Nizwy jako centrum handlowego i administracyjnego regionu.
Falaj Daris Park to popularny park w mieście, położony wzdłuż jednego z największych i najstarszych systemów irygacyjnych w Omanie – Falaj Daris. W parku możesz zobaczyć krystalicznie czystą wodę płynącego kanału, który jest częścią systemu falaj wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Piaski Wahiba (znane również jako Sharqiya Sands) to jeden z najbardziej malowniczych regionów pustynnych w Omanie, zajmujący powierzchnię około 12 500 km². Pustynia ta rozciąga się na długość 180 km z północy na południe, a jej wydmy, osiągające wysokość nawet 100–150 metrów, mienią się różnymi odcieniami złota i pomarańczu. Popularny jest nocleg na pustyni.
Piaski Wahiba (znane również jako Sharqiya Sands) to jeden z najbardziej malowniczych regionów pustynnych w Omanie, zajmujący powierzchnię około 12 500 km². Pustynia ta rozciąga się na długość 180 km z północy na południe, a jej wydmy, osiągające wysokość nawet 100–150 metrów, mienią się różnymi odcieniami złota i pomarańczu.
Piaski Wahiba (znane również jako Sharqiya Sands) to jeden z najbardziej malowniczych regionów pustynnych w Omanie, zajmujący powierzchnię około 12 500 km². Pustynia ta rozciąga się na długość 180 km z północy na południe, a jej wydmy, osiągające wysokość nawet 100–150 metrów, mienią się różnymi odcieniami złota i pomarańczu.
Zachód Słońca na Piaskach Wahiba.
Wadi Shab to jedna z najbardziej spektakularnych dolin rzecznych w Omanie, położona w regionie Al-Szarqijja. Miejsce to słynie z turkusowych basenów wodnych, klifów oraz ukrytego wodospadu w jaskini.
Wadi Shab to jedna z najbardziej spektakularnych dolin rzecznych w Omanie, położona w regionie Al-Szarqijja. Miejsce to słynie z turkusowych basenów wodnych, klifów oraz ukrytego wodospadu w jaskini.
Wadi Shab to jedna z najbardziej spektakularnych dolin rzecznych w Omanie, położona w regionie Al-Szarqijja. Miejsce to słynie z turkusowych basenów wodnych, klifów oraz ukrytego wodospadu w jaskini.
Wadi Shab to jedna z najbardziej spektakularnych dolin rzecznych w Omanie, położona w regionie Al-Szarqijja. Miejsce to słynie z turkusowych basenów wodnych, klifów oraz ukrytego wodospadu w jaskini.
Wadi Shab to jedna z najbardziej spektakularnych dolin rzecznych w Omanie, położona w regionie Al-Szarqijja. Miejsce to słynie z turkusowych basenów wodnych, klifów oraz ukrytego wodospadu w jaskini.
Wadi Shab to jedna z najbardziej spektakularnych dolin rzecznych w Omanie, położona w regionie Al-Szarqijja. Miejsce to słynie z turkusowych basenów wodnych, klifów oraz ukrytego wodospadu w jaskini.
Bandar Khairan to obszar zatok i lagun otoczonych surowymi górami.
Prywatna plaża przy Zatoce Omańskiej, z krystalicznie czystą wodą.
Zachód Słońca z widokiem na góry.
As Sifah to malownicza miejscowość położona około godziny drogi od Maskatu, znana przede wszystkim z luksusowego kompleksu Jebel Sifah, w którym znajduje się nowoczesna marina.
Wioska rybacka położona niedaleko Maskatu, która słynie z malowniczej plaży otoczonej klifami.
Wioska rybacka położona niedaleko Maskatu, która słynie z malowniczej plaży otoczonej klifami.
Na zdjęciu widoczne są między innymi:
1) Camel Miqlai to tradycyine omańskie danie z mięsa wielbłądaada - mięsto to jest smażone lub duszone we własnych sokach i tłuszczu z dodatkiem aromatycznych przypraw.
2) Shuwa czvli wolne gotowane aromatyczne mięso (tutaj kurczak) w mieszance omańskich przypraw, takich jak kurkuma, kardamon, cynamon i sól, a nastepnie zawijanie w liście palmowe.
3) Muhammara to syryjski dip z pieczonej czerwonej papryki i orzechów włoskich.
1) Camel Miqlai to tradycyine omańskie danie z mięsa wielbłądaada - mięsto to jest smażone lub duszone we własnych sokach i tłuszczu z dodatkiem aromatycznych przypraw.
2) Shuwa czvli wolne gotowane aromatyczne mięso (tutaj kurczak) w mieszance omańskich przypraw, takich jak kurkuma, kardamon, cynamon i sól, a nastepnie zawijanie w liście palmowe.
3) Muhammara to syryjski dip z pieczonej czerwonej papryki i orzechów włoskich.
Popularny deser halwa konsystencją przypomina nieco gęstą galaretkę. Dodaje się do niej wodę różaną, szafran i kardamon.
Komentarze (0):
Nie dodano jeszcze żadnych komentarzy.